bew's space

นึกว่ามันจาจบไปละ

Thu, 21 Jun 2007 14:27:59 GMT

อารายวะนึกว่ากุอยากลงนักหรือไงประธานแดงขาวอ่ะ นึกว่าเรื่องมันจะจบไปแต่ปีที่แล้วนะยังจะตามกัดกุไม่เลิกเลยนะ เปนไรมากป่ะเมิงอ่ะ

คิดว่ากุอยากลงตายละประธานแดงขาวอ่ะใครอยากทำก้ทำไปดิไม่ต้องฉุดกุไปทำด้วยเลยแค่ลงแล้วรู้ว่าต้องเปนคณะกรรมการแดงขาวด้วยก้พอละ

หน้าตากุไม่ให้เป็นประธานแดงขาวแต่อย่างน้อยกุก้ชนะเมิงอ่า ทำไมหน้าตากุมันมะให้แล้วหนักส่วนหัวตรงไหนของเมิงวะ สมองเมิงจายุบลงไปเหรอไง

มายุ่งอารายกับกุกุอยู่ของกุดีๆมายุ่งกะกุอยู่ได้ใช่ว่ากุตามไปขี่คอเมิงมะไหร่วะ ถ้ากุไปยุ่งกะเมิงก้ว่าอย่างต่างคนต่างอยุ่ไม่ได้เหรอไงวะ ทีหลังจะด่าไรอ่ะ

มาด่าตรงๆนะหน้าไม่ด้านพอก็อย่าด่ากุ ด่าลับหลังมันเหมาะที่จะลงสมัครประธานแดงขาวเหรอไง

แมร่งของขึ้นหึ่ยๆ

อยากเม้นไร อยากด่าไร เชิญ

Sun, 08 Apr 2007 18:12:11 GMT

จาเม้น จาด่า จาชม จาบอก เชิญ กุขี้เกียดพิมโหะๆ

เมื่อครั้งปิดเทอม

Thu, 01 Mar 2007 13:48:21 GMT

ก่อนอื่นมาเลยเรื่องเกม ฮิฮิ รอคอมซ่อมตั้งนานรู้มั้ยโคดลงแดงอ่ะ จ๊วบๆคอม

เมเปิลจ๋าไว้เจอกันจุ๊บๆ ปิดเทอมแล้วหลังจากสอบมา3วัน หนักหนา สาหัส(มั้ง)

แต่เหนื่อยมากๆ ปวดหัว3วันรวดให้มันได้แบบนี้สิจอร์ส ซาร่าแย่เลย

ปิดเทอมมา4วันก็ต้องไปเรียนพิเสดต่อ วันแรกไปเริ่มเรียน8โมงวิ่งเข้าห้องเรียน

ด้วยเกียร์หมา9โมงจะ45 ยังไม่สอนเลยค้าบบบบบบบ อุส่ารีบอ่ะโด่

วันนี้เลยอีบูมสอบเอนที ไปถึงห้องเรียน6โมงครึ่ง แมร่งคนแรกของห้อง เป็นปลื้มๆ

นั่งดูคนเข้ามาในห้องแต่ละคนโคดนาน วันนี้ไปรับหนังสืออุ๊เอนท์กะพระน้องกอบึ้ม

เจอตุ๊ดแม่เจ้น่ารักว่ะขนตายาวเฟื้อย มาคาราดำปื๋อ แด๊ะแด๋ดีชอบ ฮิฮฺ แต่ก้ดี

พอเดินไปจาไปกินเตี๋ยวกะนังวิลเจอนังกัน แกเอาดินสอแบ้ดแบดช้านไปอย่าลืมคืนนะเฟร้ย

อย่าทำไรมิดีมิร้ายของของช้านด้วย เด่วมีมลทิน

ปิดเทอมก้มีแต่เรียนๆอยากเที่ยว อยากพักผ่อนจัง ปีหน้าม.6แล้วกลับดึก เหนื่อยกายเหนื่อยจาย

ปีสุดท้ายที่ได้อยู่ด้วยกันแล้วรักเพื่อนๆจ๊วบๆ รักกันๆ ยังขี้เกียดอยู่เลยเว้ยยยยยย

จาเอนท์ติดมั้ยเนี่ยเฮ้อออออ!!!!! มาเม้นๆๆๆๆๆๆบ่นๆๆๆๆกันเยอะๆนะเด่วนี้ไม่ค่อยมีคนเม้น

แมร่งน้อยใจเด่วหัวกุล้านไปใครรับผิดชอบห๊ะพวกแกอ่ะ

อย่าลืมไปงานคืนสู่เหย้านะเว้ยsl.40ง่ะเด่วเจ้วลัยพรเตะตาย เซงอยู่ไว้เจอกันนะจ๊วบๆ

คิดถึงพวกแกจังเลย

ปล. เจออีเน่าเกือบทุกวันไม่คิดถึง คิดถึงเหม่งอุ่นของนังแจม อกอุ่นๆของนังแพร คิดถึงตุดหย่ายๆของนัตตี้ คิดถึงท่าไก่ของพัดชี้ คิดถึงตระกุลกอของทั่นพี่หยิงแก้ม

จ๊วบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

?

Sun, 11 Feb 2007 11:10:08 GMT

ความเข้าใจมันคืออะไรเหรอ ใครรู้บ้างช่วยตอบคำถามให้เราหน่อยได้รึเปล่า......

วานเกิดอิอิ

Tue, 23 Jan 2007 13:45:18 GMT

อ้ากแก่แล้วอ่า เกิดอีกปีแล้ว อิอิได้แบ้ดแบดซึมารุเยอะแยะเลยชอบๆขอบคุนมากๆ

คนแรกที่ให้ของขวันคงเป็นม่าม้าซื้อนากาแท๊คให้ใหม่1เรือน ตามด้วยลูกวิลสุดสวย

ภาพหมู่นารุโต๊ะชอบมั่กๆอีกเช่นกานกลับมาบ้านอีบูมแขวนที่ห้องตัวเองเฉยเลยอ่า

ในที่สุดทั่นแม่ก็ไปสอยมาคืนที่ห้องชั้นเหมือนเดิม คนต่อไปก็คงเป็นเออเอมี่น้อง1.8

จำวันเกิดเราได้ด้วยอ่า อิอิดีจายๆ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ล่วงหน้าเลย คนต่อไปก็เปนพี่เอก

พี่ชายใจดีรึเปล่า ตอนแรกไปงานแต่งพี่พวกพี่ชายมันก้มาแกล้งสุขสันต์วันเกิดบนเค้กแต่งงานพี่

ดูมันนะ พองอลมันก้ง้อๆ แล้วก้ถ่ายรูปเป็นโจ๋เรนเจ้อกัน9คน อุบาดมากผู้หญิงคนเดียวเลย

ไม่ชอบๆ วันต่อมามันก็มารวมตัวกันเลี้ยงวันเกิดฉ้าน อ้ากๆน่ารักรักพี่ชายทุกๆตัวจุฟๆ

ได้เค้กรูปมิกซืกี้เม้าส์ แล้วที่พวกพี่ๆก็เปนเค้ก ช๊อคกาแลตของชอบ(บำรุงสิวกะความอ้วน)

ร้องเพลง"ชิงหมาเกิด"กันTQTเค้าคนนะตะเองแต่ไม่เปนไรอร่อยเปนพอ และพอกลับถึงบ้าน

มาออนเอมเจอนู๋กอฟ นู๋ก็บอกว่าให้รอถึงเที่ยวคืนนะ ก็รอๆๆๆนู่แฮปคนแรกของวันเกิดเลยอิอิ

ต่อมาก็เปนม้งน้อย แล้วก็เป็นออมสินส่งเมทมา อ้ากแล้วก็เบอแปลกๆอีก1เบอแต่คงเปนเพือ่น

เพราะว่ามันบอกว่าเปนเพื่อนก้เพื่อนละกัน ตอนเช้าก้น้าส่งมา2คน พี่ชายส่งมาอีกแล้วก็เป็นไอกอลิล่า

ไอมายบ้า ไอลุ่ยโทมาตอนเช้า พอไปโรงเรียนก้แจมก็แฮป ด้วยกล่องทำมือสีฟ้าเปิดมาเปนแบ้ดๆไขลาน

เดินต๊อกแต๊กๆน่ารักๆพร้อมข้อความเต็มกล่อง อ่านๆซึ้งๆ แล้วก็เปนไอพัดให้กระจกแปะกระดาษสวยๆ

ขอบคุนมากๆ แล้วพอไอเน่ามามันก็บอกว่าเออลืมของขวันวันเกิดมึงอ่า ไม่เปนไร พอไปเข้าแถวยาดก้

บอกว่าวันี้วันเกิดยาดนี่มันเดินไดดใบข่ยมา2ใบอ่ะวันเกิดดูมันนะ พอขึ้นห้องไอตองก้เรียกเสี่ยๆมาเอาของขวัน

วันเกิดไปถึงหยิบนมเม็ดให้เม็ดนึงเป้นปลื้มเลย ตอนสายๆไอมะกรึ๊บส่งเมทมา งอลมันแล้วด้วยเช๊อะ

ไอส้มชอบๆแต่ไอวีปนี่ยกเว้นนะ กรณีพิเสด2อันแรกชอบมากๆ พอเรียนฟิสิกส์ได้หมอนลายแบดๆน่ารักมากๆ

ขอบคุนเอ๋น้อย น่ารักๆชอบมากๆ นัตตี้ก้ส่งเมทมาเหมือนกันปากชั้นมะห้อยนะแกก้อ ไม่ห้อยเลยจิงๆไอแจมโทสั่ง

เค้กก้รอๆฝนมันตกเค้กก้มะมา พอไปเกบจานเค้กมาก้กินๆ มันเอาเค้กปากเหม่งชั้นสิวยิ่งเยอะๆอยู่ สิ

ก้ขึ้นช้ามากเอาเค้กไปให้นัตตี้ตอนเฝ้าหีบเลือกตั้ง กะลูกตาล สิดน้องเบอ1กะ3ก้เอาของขวันมาให้

อิอิเปิดออกมาเปนนาริกาลายแบ้ดแบดอ้ากกกกกกกชีวิตนี้โลกมีแต่แบ้ดแบดชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

อ้ากได้ที่ห้อยมือถือรูปแบ้ดแบดมาอันเปนปลื้มเหลืออันสุดท้ายในร้านT๐T เชอรี่ใมห้ของขวันวันเกิดเราด้วยต่ำแหน่ง

ประทานนักเรียนอีออมสินอย่าลืมแข่งให้ชนะนะเฟ้ย กลับบ้านทำงานนั่งกินกาแฟหวังว่าจะช่วยได้ป่าวเลยหลับ ตาปิดครึ่ง

ทำงานไป พอจาหลับกาแฟเจือกออกริด นอนไม่หลับตาค้างเปนอันว่าวันเกิดได้นอนมะถึง1ชั่วโมงT๐T

ป.ล.รักกลุ่ม โนเนมที่เซนต์หลุยส์ทุกคนจุฟๆ ขอบคุนมากๆสำหรับข้อความ คำพูด การกระทำและของขวันทุกชิ้นที่ให้เรามา

จาเกบไว้อย่างดีเลยแบ้ดแบดเป็นปลื้ม กาซิกๆ

ช่างกล้าหาญ

Fri, 12 Jan 2007 02:26:22 GMT

ก้มะวานมีการประชุมสภาสมัยสามัญครั้งที่6เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากๆเพราะว่ากง่าจะเริ่มประชุมก็เกือบ4โมงครึ่งแล้ว ติดสวดจุนจักรวาล

แม่เจ้า!! พอเริ่มประชุมผช.สุวินิตก็เข้ามา ไล่ความง่วงเหงาไปจากนักเรียนเริ่มประชุมไปสักพักเริ่มเบื่อหน่ายกันทั้งห้องไหลจะหลับกันเป็นแถวพอมาถึง

ประเด็นโครงการระดับของม.3 เป็นอะไรที่คนค่อนข้างสนใจ"โพธิ์หวงใบ ใจหวงต้น"มีเด็กม.2.6ซึ่งเป็นตัวแทนของหัวหนาเข้าประชุมแทนออกไปพูดว่าก็นู๋คนนึงแหละค่ะที่

มั่นใจว่าพอจบม.3จากที่นี่จะไม่เรียนต่อที่นี่(พูดว่ามหิดลกะเตรียมดีคงรู้ว่าจะไปไหน)เทอพูดว่าที่ไม่เรียนที่นี่เพราะว่าการศึกษาของม.ปลายโรงเรียนเรานั้นไร้ประสิทธิ์ภาพ

เทอเรียนแล้วเหรอถึงรู้ว่ามันไร้ประสิทธิ์ภาพแก่แดดเกินไปละหล่อน พอเทอเข้าไปนั่งปุ๊บเอาเลยมีม.ปลายออกมาพูดๆๆๆประมานว่าด่ากระทบไปในตัวเราก็มองหน้าเทอม.2.6

แอบหน้าเสียนิดนึงอ่า ก็เด็กม.2เองช่างกล้าด่าม.ปลายในสภา คราวนี้ผช.สุวินิตก็มาพูดทำนองว่าโรงเรียนเรากำลังปรับปรุงมาตรฐานการสอนอยู่ โดยการเปิดสอนปรับพื้นฐานพิเศษ

สำหรับเดกม.1โดยสมาคมผู้ปกครองของนักเรียนม.1 และเปิดการสอนของนักเรียนชั้นม.5เพื่อเตรียมตัวเอนท์ทรานซ์ ต่อมาก็เป็นประธานสภาเลย พี่แอร์โย่ว บอกว่าการเรียนไม่ได้อยู่ที่

คนสอนเพียงประการเดียวแต่มันอยู่ที่คนเรียนด้วยถ้าคนเรียนไม่มั่นทบทวนสิ่งที่เรียนถึงเรียนเก่งมากแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะดีได้ ต่อมาเป็นเชอรี่กิดาการ กน.น้อยแห่งม.5.3

พูดว่าน้องจะเลือกอยู่ที่ไหนคะระหว่างสถานที่ที่ทำให้น้องจากกรวดกลายเป็นเพชรหรือว่าจะเลือกสถานที่เอาเพชรที่สวยงามมาไว้รวมกัน อยู่ที่ไหนน้องรู้สึกว่ามีคุณค่ามากกว่ากัน

ต่อมาก็เป็นพี่หลิวประธานนักเรียนของเราเอง ก็พูดๆๆๆลืมงะขอโทษนะพี่หลิวบิวลืม ต่อมาก็เปนผช.อีกรอบบอกว่า คนที่บางที่จบม.3แล้วอยู่ต่อม.ปลายเพื่อที่จะทำกีราประเพณี

เพราะว่ามันทำได้แค่หนเดียวยืนยัน ภูมิใจมั่กๆขอบอก แล้วฝ้ายPH Club ก้มาบอกว่าถึงจะเรีนรเก่งแค่ไหนถ้าเป็นคนไม่ทำกิจกรรมเข้าสังคมก็เอาตัวรอดในสังคมได้อย่างลำบาก

พอมาถึงเจ้าของโครงการม.3ออกมาพูดอันนี้โดนมากๆ บอกว่าคนใดไม่มีความกตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณ คนคนนั้นก็ย่อมหาความเจริญไม่ได้ คือแบบเห็นผช.กะอาจานปรึกษากน.

แอบยิ้มกันด้วยคือแบบสะใจ อยู่เตรียมแล้วไงอ่ะ มันมีปีกลอยได้เหรอ อยู่มหิดลแล้วไง บางคณะจบมาก็เป็นขี้ข้าเค้าเหมือนกัน ถ้าแน่จิงทำไมไม่สอบเตรียมติดตั้งแต่ม.ต้นละเทอ

เด่วจบไปจะมาดูถ้าไม่ติดเตรียมหรือมหิดลอย่าได้เสนอหน้าอยู่ที่สตรีวิทยาอีกนะเว้ย ไปหาที่อื่นอยู่ไปโรงเรียนไร้ประสิทธิ์ภาพในความคิดของเทออ่ะ แน่จิงอย่าเหยียบกลับมาอีก

ไปหาที่ที่ดีกว่าอยู่ไป ไร้ค่าจิงๆคนลิมบุญคุณโรงเรียน เด็กโอลิมปิคโรงเรียนเราไม่ใช่ว่าไม่มี มะวานกว่าจะประชุมสภาเสดก็6โมงเกือบครึ่ง ไอเชอรี่เน่ารอไอไก๋เรียนสมศรีด้วยเลิกรอกลับ

บ้านไปเลย555+รอไม่ไหว พอเลิกเส็ดพี่ม.6เค้าก็ดีใจเสียใจกันมากมายเพราะว่ามะวานมหาลับธรรมศาตร์ประกาศผลสอบตรงทุกคณะ มีพี่กน.คนนึงติดสถาปัตย์ราชกะบัง ยืนทำไรไม่ถูก

หน้าแดงเลยอิอิปีหน้าพวกเราทุกคนก็ต้องเป็นแบบนี้สินะ แล้วก็กลับบ้าน ถึงบ้านตอน1ทุ่มพอดีเด๊ะเลย หลับตลอดทางดีน้ำลายไม่ไหว^^ กลับมาถึงก็มานั่งช่วยไอบูมทำศิลปะผลงาน

สวยงาม(คือช่วยมันทาสีขาวรองพื้นแค่นั้นอ่ะอิอิ) ไปแย้วโย่วหยุดยาวการบ้านเยอะ งอลอาจารย์งอลการบ้าน เล่นเกมดีกั่ว โหะๆ

จบข่าว

แถลงนโยบายโดย รัฐมนตรีกระทรวงการคลั่ง(รัก)

กี๊ดๆ

Sun, 17 Dec 2006 16:28:54 GMT

กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดจาสอบแย้วหนังสือยังไม่ได้แตะต้องซักตัวเลย

ชิส์ ส์ ส์ เซงกะทื่อจิงๆเลยชั้น น่าเบื่อ

วันเสาร์เป็นที่ตีองๆที่สุด อุส่าตื่นตั้งแต่6โมงเช้าด๋อยจิงๆ ลืมโน่นลืมนี่เดินขึ้นๆลงๆ

เอาของสุดท้ายส่งไอบูมที่โรงเรียนเวลา7.44น. โรงเรียนมันเข้าเวลา7.45น.เป็น

พี่ที่ตรงต่อเวลาทีสุดในโลกหาไฉนมาเปรียบได้นี่ - -*เจออีบูมสวดยับตอนขึ้นรถ

พอไปลงที่รถไฟฟ้า ก็7.55น.แย้วกว่าจะยุรยาตรไปซื้อบัตรรถไฟฟ้าไปยืนรอให้มันถาม

ว่าซื้อบัตรบุคคลธรรมดาหรือนักศึกษาคะ

หอยหลอดหน้าชั้นแกขนาดนั้นเลยเหรอนักศึกษาไม่คิดว่าเป้นนักเรียนบ้างเหรอไงวะ

ปกติมันราคา3ร้อยด๋อยเหอะมันคิดชั้น340บาท 40บาทกินหนมได้ตั้งเยอะนะเฟ้ยชิส์ส์

กว่าจะได้ขึ้นข้างบนก็8.05น.แย้วขึ้นไปรถไฟกำลังจะออกไม่น้าไม่รอชั้นเลยTQTใจย้ายที่สุด

ไปถึงสยามหาไรกินก่อนเป็นอันดับแรกนังออมสินสั่งซื้อกาแฟมองหาตั้งนานหลบอยู่ในดงน้ำผลไม้

อ่ะโด่แก่ละสายตาฝ่าฝาง วันนี้ดีใจไอมายด์มาหาที่สยามไปเซนต์หลุยส์ด้วยกัน อิอิไม่เจอกันตั้งนาน

คิดถึงๆๆ พอซื้อของเส็ดก็จะ9โมงเข้าไปเรียนมะรู้เรื่องเลยทีเดียวพอเปลี่ยนเรื่องเป็นระบบประสาท

ค่อยรู้เรื่องหน่อยเพราะว่าปกติประสาทบ่อยเลยเข้าใจง่ายๆ อีออมิสนนี่ดินั่งปากห้อยมะรู้เรื่องแทน

กี๊ดๆๆๆๆกอซิลล่านั่งปากห้อยพุงยื่น โหะๆ พอพักก็ไปกินกล้วยๆกันจะไปจองคอร์สเอนทืยูเรก้าด้วย

พอไปถึงก็เจอคนเส็ด หมดกำลังใจจะจองเลยทีเดียว คนเยอะมากๆเจอไอวิล เลยชวนไปกล้วยๆกัน

คุยกะวิลก็นะ คนเยอะไม่อยากยืนจองเลยเพราะว่าพักเสดต้องไปเรียนต่อ ไอมายด์เดินมาพอดี

มันไปแดยามาทำไมหมอหยิบยาผิดเหรอฉีดทีตัวบวมเลย

พอเดินไปเจอไอแจมเลยฝากแจมจอง เพราะว่ามันมีเรียนตอนบ่ายโมงกิ๊กๆ แล้วชั้นก็เดินไปเรียนต่อ

ตอนจะลงมาพักไอเน่ามันบ่นอยากเจอนู่กะวิดวินเดินลงบันไดมาเจอเลยแรงปราถนาแรงกล้ามากๆ

น๋กะวิดวินก็เดินไปเรียนเราก็ไปเดินพักหาของกิน ในที่สุดก็จองยูเรก้าได้หลังจากน้นมะนานครอส์ก็เต็มเอียด

คนมันมีบุนแรงกล้าเลยได้เริ่มเหมือนจิรวรรณขึ้นทุกที

เรียนเส้ดลงมาเจอนู่กะวิดวินไอเน่าชกนู๋ด้วยอ่ะไม่ได้ชั้นชกได้คนเดียว วิดวินมันข่อกใส่แอบตกกาจายอ่ะ

ไม่ได้ตั้งตัวข่อกกกกใส่ชั้น ด๋อยนี่ แยกย้ายกันเน่าไปไหมะรู้ออมิสนเรียนต่อส่วนช้นไปกะมายด์มู๋น้อย

ไปนั่งเล่นที่เซนต์หลุยส์ ไปคุยกะป๋ายศ เจอครูบรรจงแกล้ง เซงพอกลับบ้านก็มีแรงฮึดทำการบ้านทำๆๆๆเหลือแต่เคมี

วันอาทิดกะตื่นแต่6โมงครึ่งตื่นมากดนาริกาปลุกซะงั้นเว้ยตื่นจิงๆ9โมง ไม่ได้ไปเรียนวันนี้ไปกินติ่มซำมา

อร่อยมากๆๆกินจนพุงปริเลยโหะๆ พอกลับมาถึงบ้านเคมีไม่สนแล้วรู้แต่ปวดหัวมากๆนอนตั้งแต่บ่ายสองจนถึง4ทุ่ม

และ ณ บัดดลที่ยังคงอัพสเปสอยู่ตาดิชั้นก็ได้ค้างอยู่ หลับไม่ลงวันนี้จะหลับลงตอนกี่โมงวะเนี่ยหอยหลอด

ไม่เป็นไรไปหลับคาบดำเนินสุดหล่อก็ได้ สอนก็เหมือนไม่สอนอ่านในหนังสือก็ได้ฟะ

...

Sun, 17 Dec 2006 15:51:16 GMT

พอเห๊อะ แกเลือกที่จะไว้ใจมันแต่แกไม่เลือกที่จะไว้ใจเราเราก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว

ในเมื่อแกก้รู้อยู่แล้วว่ามันเป็นคนยังไงแต่แกก็ไม่เลือกที่จะไว้ใจเรา

แกนึกว่าเราเสียใจไม่เป็นเหรอไง สุดท้ายคนทั้งกลุ่มก็มองว่าเราเป็นคนผิดใช่มั้ยละ

แกลองนึกดูนะว่ามันเกิดกับเรามากี่รอบแล้ว

เลือกแล้วก็อย่าเสียใจ อย่าหันหลังมาอีกมันจะเจ็บปวด

วันที่ปวดลูกตา

Fri, 08 Dec 2006 13:30:44 GMT

แหงกๆปวดลูกตามาหลายวันแย้วอ่า ตาชั้นมันคันๆสงสัยมันจะสั้นเพิ่มอีกแล้ว

ได้เวลาเพิ่มความหนาของเลนส์แล้วสิ ชิส์ๆเพิ่งจะตัดมาเองนะเว้ยเปลืองตังค์ชิบ

ตอนแทกก็น่าเบื่อลืมตานานๆตาก็แห้ง แสบตาน้ำตาไหลฮั่กๆอีกเวนจิงๆ

หยุดเมื่อวันอังคารไปไหว้พระมาออกจากบ้านตี4 ตายังมะลืมเลยหลับยาวบนรถ

ไปถึงกาญ เจอพวกนักเรียนนวิ่งเทิดพระเกียรติแบบว่ามี4ช่องถนนเล่นวิ่งทั้ง4ช่อง

เค้าให้วิ่งอีบ้ามันเดินกัน เสื้อแดงๆอีบูมมันบอกจะปล่อยควายลงไปขวิดถ้ายังเดินอยู่

โหะๆไม่ต้องถึงควายบูมลงไปเองมันก้วิ่งหนีจะตายแล้วอ่า เอิ้กๆ

แล้วก็ไปไหว้หลวงพ่ออุตตมะ มีแต่กล่นหอมเอียนๆ มะชอบเลยปวดหัว

ลงไปดูไม้แกะสลักกะแม่เจอแต่คนพม่า ฟังมะออกซะคำ คุยกะมันมะรู้เรื่อง

เลยไม่ได้ซื้อไรเลยซะอย่าง มีเจ้าของร้านคนนึงโบ๊ะหน้าหนามากๆ

เขียนขิวโคดโก่ง แต่งหน้ายังกะจะไปเล่นงิ้ว แล้วพี่แกพูดไทยก็มะชัดเว้ย

แต่แบบพูดเร็วมากชั้นก็ยืนปากห้อยฟังแล้วลากแม่ไปก่อนจะเข้าใจที่เจ้แกพูด

พอมาถึงที่ด่านเจดีย์3องค์อีบูมก็นึกว่าเจดีย์จะใหญ่มากมายอ่ะพอไปถึง

ความฝันไอบูมแตกดังโผล๊ะเลยเจดีย์องค์กะปิ๋วหลิว อิอิ ก็เดินไปซื้อโรตีกินกะบูม

หิวมั่กๆเล่นกะลูกเจ้าของร้านที่เปนอิสลามน่ารักดีพอสั่งเค้าเราก็ฟังมะออกอีก

เล่นพูดภาษาไรมาก็มะรู้เจอแต่คนพูดไม่รู้เรื่องทั้งวันเลยวันนั้น พอไปซื้อต้นไม้

เจอแต่คนพม่าอีกคราวนี้อีบูมไปด้วยมันยืนแปลให้เฉยเลยอ่ะ

ไปเรียนมาจากไหนวะ น้องตู ขากลับกินอาหารแม่น้ำ กินแบบอิ่มเดินไม่ไหว ดูเค้าแสดง

แสงสีเสียงที่สะพานข้ามแม่น้ำแควส้วยสวย โกโบริจุ๊บๆ กลับมาดึกมากๆ

วันพุดมาโรงเรียนหลับมันทั้งวัน เรียนกะดำเนินก็ไม่สนใจมันให้มันยืนเหม่งอยู่หน้าห้องไป

ชั้นลอกการบ้านอิอิ วันพฤหัสก็นึกว่าจะสอบเวกเตอร์ซะแล้ว อาจารปะป๋าใจดีไม่สอบเย่เย่

แต่มาสอบวันสุกแทนแล้วคิดว่าจะอ่านเพิ่มเหรอ ฝันไปเหอะการอ่านเพิ่ม ชั้นเพิ่งอ่านมะเช้า

ก้สอบมะเช้าเลยเว้นข้อ2คะแนนไว้ ออกจากห้องสอบด้วยน้ำตาไหลกาซิกๆ เต็ม15นับที่

มั่นใจได้แค่8 เลยครึ่งมา0.5 ทั่นแม่จะด่ามั้ยเนี่ย ถ้าด่าเอาขนมยัดปากเงียบแน่ หุหุ

ไปหม่ำข้าวก่อนนะเพื่อนๆ เด๋วชั้นผอมไปใครจารัผิดชอบชั้น บึยบึย ดึ๋ยๆ

ความสะใจที่ยากจะลบเลือน

Sat, 18 Nov 2006 13:50:45 GMT

ก็ไม่ได้ไรนะในที่สุดฏ้ชนะแอโรบิคที่1แล้ว โคดดีใจอ่ะดีใจมากๆ ไม่คิดว่าจะชนะเลยตอนดูสีอื่นตอนเต้นในสนามก็เงียบๆคิดว่าจะไม่ได้ซะแล้ว

แต่ประกาศผลออกมาดีใจมากๆเลยไอวิลร้องไห้เลยอ่ะ อยากร้องเว้ยแต่ชนะเราจะไม่ร้องเพราะว่าบอกน้องไหว่าถ้าไม่ชนะจะร้องไห้กลางสนามแต่นี่ชนะว่ะ

เอิ้กอ้าก แต่วันกีราสีโคดหิวอ่ะไม่ได้กินไรแต่เช้าเลย ซ้อมแบบหนักๆมา3วันเหนื่อยจะขาดใจ ก็ไม่ได้ซกมกนะเว้ยพวกแกกลับบ้านไปฉันไม่เคยอาบน้ำเลย

เป็นไงสะอาดพอป่ะ เค้าเรีกยว่าช่วยชาติประหยัดเว้ย อาบน้ำตอนเช้าเลยทีเดียว -- * วันจิงผมกะฟูอย่างใจคิดเลยกะฟูๆทั้งหัวแต่ใส่หมวกมะได้เส้าเว้ย

พอทำผมเสดรอแต่งหน้า ไอห้อง9ดันมาแอบถ่ายรูปตอนหลับอีก เซงรูปออกมาแต่ละรูปวันกีราสีดูไม่ได้ซะรูป อุบาดตัวเองว่ะ

พอเต้นเสดก้จ้วงๆๆทุกอย่างที่ขวางหน้าแต่มะกินเยอะเพราะว่าถ้าชนะจาไปกินหมูกะทะต่อ เอิ้กๆ ก็ชนะเส้ดเกบสแตน ปีนสแตนยังกะลิง ก่อนเกบสแตนก้ถ่ายรูปจุ๊บๆ

ถ้วยไปหลายที อร่อยเลยทีเดียว ถ่ายรูปกะอาจานสุวินิตด้วยวันนี้อาจานสวยเช้งเลย ชอบหมวกอ่ะดอกไม้สะพรั่งบนหัวเทอเลยทีเดียว หมวกดอกไม้ลัลล้า

พอเกบสแตนเสโกเข้าไปเกบในหอประชุมยาดฉ้านไอแฟงมันหิ้วถังน้ำเข้าไปในstaffแอโรบิคเดินอีท่าไหนมะรู้น้ำหกทั้งถังนั่งถูหอประชุมกันมันส์เลย

เช็ดน้ำแดงที่น้องทำหก เกบขยะที่พวกอื่นมันทำ เป็นstaffได้ถ้วยมาทำงานแลกทุกอย่างเลย จบกีราสีปรากดว่ากินแกลบกันทุกคน

555+ พอเกบของทุกอย่างเสประมาน1ทุ่มกว่าๆ ไปหน้าโรงเรียนเอากระเป่าใส่รถแม่พีชชี่ไปกินหมูกะทะกันสงสัยมะสวยพอโบกรถไม่จิดก้ไม่ไป

สุดท้ายมีดชเฟอร์ตาถึงมองเหนความสวยของอีออมสินที่มันไปเอาขายังกะเปรตโบกรถ 80บาทไม่ต่อแต่ไป7คนเบียดกันเปนปากะป๋องเลย

อีออมสินก้สุภาพบุรุษโคดนั่งริมสุดเลยเรากะพีชชก้เอามือล๊อคคอไว้เผื่อมันหลุดออกจากรถซึ้งน้ำใจมัน พอไปถึงก็หาที่นั่งที่ไปกินร้านนั้นเพราะว่า

ไปดูนักร้องพี่สุดหล่อมะมาถึงะเซงเลย แต่ไม่เปนไรไอร้องก้นะเปนไรกะน้าแอดมาป่ะเสียงโคดเหมือน หน้าตาเหียกได้ที่เลยทีเดียว พอไปถึงทุกคนตักๆๆจ้วงๆ

เรากะพีชชี่นี่ไม่คุยเลยจ้วงอย่างเดียวโดนแซวเลยไอบิวมารึเปล่า อิอิก็คนมันหิวนี่หว่า เด่วผอมไปใครจะรับผิดชอบวะ พอจะสามทุ่มก็กลับบ้าน

พอขึ้นรถก็หลับ กลับแบบหลับเลยเข้ามาบ้านถึงเตียงตามเคยน้ำไม่อาบหัวงถึงหมอนแบบหัวดกระเซิงฟูๆฏ้นอนตื่นมาตี2เพราะว่าฝันว่าไม่ได้ถอดคอนแทกเลนส์

ก็ตื่นมาถอดเอิ้กๆฝันที่เป็นจริง ตอนตี่4ตื่นมานั่งเล่นคนเดียวแล้วก็ตี5หลับต่อบ้าบอปะวะตื่นมานั่งเล่น หลับต่อถึง10โมง นึกว่าจะมีเราคนเดียวที่ไม่ได้ไปเรียน

ที่ไหนได้มาออนเอมไอเน่าก็ไม่ได้ตื่นสายทั้งคู่สงสัยมีไอออมสินคนเดียวที่ขยัน วันนี้ก็หลับเอาเค้าเตอร์เพนนวดขาทั้งวันเลย ตัวสีฟ้าๆแนวปะวะ

วันนี้ก็เล่นเกมทั้งวันเล่นแล้วตายก็เซงนอนต่อเอิ้กๆ อิอิ รักสีเหลืองจังเลยจุ๊บๆ

วันที่แสนสบาย

Thu, 09 Nov 2006 15:57:44 GMT

วันนี้บ้าๆบอๆทั้งวันเลยทำกิ๊ฟสีเหลืองหายไปจากหัวอ่า มันน่าเกียดอ่า แง้ๆกิ๊ฟฉ้าน วันนี้เรียนแดนนี่มันส์ดีเรียนเรื่องกระเทย หญิง ชายมีไรต่างกันทาลุ่งกันทั้งคาบแดนนี่อายหน้าแดงเลยอ่ะ

555+ฝรั่งเขิลล์ แล้วก็เรียนหนังสือพิมพิ์กว่าจะได้มา1คะแนนหนังือพิมพิ์จาขาดอยู่ละ เรียนเลขก็หลับ เรียนดนตรีไทยก็จะเข้สายขาด เรียนพระพุดเค้าให้นั่งสมาธิก็เข้าฌาณหลับลึกเลย

เรียนเคมีก็เป็นเทอมแรกที่เรียนเคมีไม่หลับแถมสนุกด้วยชีวโมลเกิดมาเพื่อเธอจุ๊บๆ เรียนสังคมนั่งดมกลิ่นถุงเท้าแจมโอ้แม่เจ้า มันไม่ได้ซักมาซะชาติ มะเช้ามันใส่ถุงเท้ามะแห้งมาจาบ้าตาย

ไอพัดที่เอาฉีดปากฉีดดับกลิ่นช่วยได้เยอะดีกั่กๆ วันนี้ซ้อมแอโรบิค เอิ้กๆเต้นผิดกระจายเลยกั่กๆ แล้วตอนเย็นก็รีบออกจากโรงเรียนเพื่อไปเรียนenconcept เรียน5ดมงเข้า5โมงครึ่งไปนั่งกินข้าว ไปถึงนึกว่านัสมันจาจองที่เดียวกันให้ป่าวเลยเล่นจองหน้าเวทีไอบ้าเดินเข้าไม่ได้ต้องปีนเวทีเข้าไปอ่ะ มันเป็นรอบยิงดาวเทียมไปเซนเตอร์อื่นป่านนี้หัวฟูๆของฉ้านคงเห็นกันถ้วนหน้าละ แต่ขำมากๆเรียนคอร์สvocab พี่พิชชี่เล่านิยายกรีซโบรารให้ฟังน้ำลายนี่กระจายเลย ให้อ่านศัพท์แต่ละคำกามค้างเลย ตอนแรกบอกแม่เลิกเรียน2ทุ่มครึ่ง แต่จิงๆมันเลิกทุ่มเดียวเองเลยถือโอกาสไปดูวงโยซะเลย เพาะว่านัสกะโทนี่กับเจ้กิตชวนก็เลยไปอยากไปเจอเพื่อนด้วย ปรากดว่าไปหากันมะเจอคนยังกะดงลิง ไอนัสมันก็มะช่วยเลยบันไดสูงปาโปรงก็ปลิวไสว เจอดงกระเทยนั่งกร๊ดๆโคดน่ากัวอ่ะ ใจแอบอยากให้วงเทคนอคขอนแก่นชนะจังแต่บดินดันได้ ไอบ้าบอ ไรวะความแค้นครั้งเก่าเริ่มปะทุกว่าจะออกจากสนามกีราก็จะ3ทุ่มละ กลับถึงบ้าน4ทุ่มพอดีเลย วันี้ช่างเป็นวันที่เฮงซวยซังกะบ๋วยและบ้าบอที่สุด

ปิดฉากความบ้าบอ ด้วย no name group sl.40 st.ki-la- ru

ไหนๆก็ไหนๆ

Sat, 04 Nov 2006 13:30:10 GMT

เซงเลยสรพพสิ่งบนโลกนี้ย่อมมีของซ้ำกันหรือนี่

ตกลงแกจะไม่คิดไรเองหรือไงวะทั้งท่าทั้งเพลง เด่วก็รำไทยลงสนามแมร่งเลย

ส่งไอวิลลงสนามคนแรกส่วนเราบังคับบัญชาหลังม่านดำ

โหะๆ ถ้าชนะเด๋วจาออกไปเอารางวัลเอง แมร่งซ้อมเหนื่อยว่ะ เสียแรง

เสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปชิบเป๋ง เป็นประธานแล้วเหนื่อยใจแบบนี้

คิดถูกรึเปล่าวที่รับเป็นประธาน เซง เส้า ซึม เลยตู

ทำไมอาจานคิดถึงไรมากมายวะมาถึงก็รายงานโครงงานกัวเด็กมันสบายมากเกินไปใช่มะ

เชอะงอลอาจานเค้าโป้งตะเองแล้วด้วย !!

ยังไม่ไปถึงฝันที่วาดไว้เลยแอโรบิคแววมะค่อยดีเลยวุ้ย อยากได้รางวัลมานอนกอดก่อนจะไม่ได้ทำ

แล้วครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต อยากให้มันออกมาดีที่สุดจัง

พวกแกกกกกกกกกก!!เมเปิ้ลฉันจะเป็นคลาส3ละนะเว้ยจา70แล้วถ้าตูขยันเรียนแบบเล่นเกมนี่เกรด

มันจาออกมาดีขนาดไหนวะ ถ้าพร่งนี้แม่ไปรับสมุดพกแล้วไม่พอใจเกรด ฉ้านจาโนลอยไปกับกระทงหรือเป่า

กระทงหลงทางเลยกูไม่ได้เอาไม้พายติดตัวไปด้วย เผื่อแม่จับลอยพายออกอ่าวไทยไปเลยTQT

เซงๆๆๆไร้คนดูแลเอิ้กอ้าก กินถั่วยังมะอื่มเลยโหะๆ ไม่เป้นไรไม่ทุกข์จาย หรือเป่าวะ

เชอะไปส้มอ่ะแย่งของกุไปหมดเลยเอาของกุคืนมาเอาไปเฉพาะของแถมก็พอแล้ว

ฉอยยยยยยยยยยยยเอ้ย ไอแจมแกลากเราไปขังในห้องลงไปเข้าแถวสายเลย แกอ่ะล้มทีตูดช้ำเลย

เจ็บนะเว้ยถ้าตุดเบี้ยวขึ้นมาแกต้องรับผิดชอบค่าทำศัลยกรรมของเราด้วยไม่งั้นดีดเหม่งแตกแน่

ตอนนี้ทำไมมันง่วงนอนตลอดเวลาเลยวะ ตามันจาหลับแล้วหลับไปเลยโหะๆ

มะรู้จาอัพไรว่ะ เหนไม่ได้อัพมานานแล้วเลยกะอัพไว้ให้คนด่าเล่นซะหน่อย งุงิ

ไปดีกั่ว

บะบาย

ไว้เจอกัน

เมื่อโกโบริกลับมา

โกโบริ อิ อิ อิ อิ

อย่าปายน้า

ปล.ไอ1วันเกิดอ่ะจาจัดมะไม่จัดไม่นัดวันไม่ไปนะเว้ย

สเปสใครวะมะเหนสวยเลยเน่า แหวะๆ

อยากเล่นเกมส์โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

Tue, 10 Oct 2006 02:50:05 GMT

เซงนะเนี่ยคอมซังกาบ๋วยคนจะเล่นเกมส์ดันมาปันยาอ่อนไรแถวนี้ ไม่ได้เล่นจะ2เดือนแล้วเด่วก็ลงแดงตายชักเลย

ไม่เกรงใจคนรอบข้างก็ลงไปดิ้นกะพื้นละนะเนี่ย แต่เค้าเขิลล์อ่า เอิ้กอ้าก

ใครใจดีซื้อแผ่นเมเปิ้ลพร้อมหนังสือเล่มละ150ให้หน่อยสิจ๋า อยากตีงู อยากตีไก่กุ๊กๆ ถ้าซื้อให้รักตายเลยอยากเล่นเกมส์จิงๆนะเทออ่า

มะวานไปซ้อมแอโรบิคมาตอนแรกนึกว่าไอวิลกะไอแพรเหี่ยว ไอเปรมจะไม่มีซะแล้ว

ปลื้มจายกาซิกๆ มันมาด้วยอ่า บิวเป็นปลื้มจบ!!~ ซ้อมทีเจ้บตีนอย่างแรงงิงินิ้วโป้งพองเลยแต่เพลงนี้มันส์กว่าเพลงแรกแถมไม่ค่อยเหนื่อยด้วยท่าตลกดี

มะวานตอนซ้อมเส็ดวิลมันก้สอนหลีด เต้นผิดเต้นถูกกระจายเลยกั่กๆ แขนพันคอตัวเองตาย เกงที่ใส่ก็จะหลุดตูด

เสื้อที่ใส่ก็กัวเต้นเส็ดเสียงแควกกกกกกกกกกกกกกตามมาฉันจะทำไรดี แต่มะวานสบายใจมากมาย555+

โดดเรยนอีกแล้ว ทำไงได้คนมันขยันซะขนาดนี้ทำใจๆ สตาฟเว้ยไปไหนกันหมดอ่า ทำไมพวกแกไม่มาซ้อมกันงอนนะเว้ย

แต่มะวานโกดห้อง9มากเลยอุส่าเดินไปตามเองเลยนะมันบอกไม่ซ้อม ไม่ซ้อมแล้วจะมาหาพ่อ...เหรอไงวะมันนั่งกินแน็กเกตกันหน้าตาเฉย

ฉันยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนะแกกินยั่วอยู่ได้ เห้ยไม่ได้น้ำหนักขึ้น แงงงงงงงงงงงงงงงงงพูดแล้วเส้า จบ!!!~

ก่อนสอบ1อาทิดตอนนี้ลดไม่ลงแล้ว เวนกำแท้ๆปิดเทอมนี่ยัดไม่ได้หยุดปากเลยสิวตรึม

เพื่อนๆเป็นไงกันบ้างซัมบายดีบ่ปิดเทอมแล้ว ได้ข่าวว่าหลายคนบ้านน้ำท่วม สมน่าเอ้ยสงสารขอให้น้ำลดไวๆนะจ๊ะเทอจ๋า ไปละไม่รู้จะเม้นไรเบื่อหน่ายเด็ก

ปล.คิดถึงSL .40ทุกคนเลยนะจุ๊บๆ

ST. KI-LA-LU

ของเทียมหรือจะสู้ของแท้ได้ชิมิๆ

Sat, 09 Sep 2006 14:32:44 GMT

เบื่อๆเซงๆต้องกินโอลีนมิใช่ละ -*- ไรฟะ เซงจิงๆๆอุส่าทำกีราสีมาแบบราบลื่นดีแท้ เหนื่อยจาตายเวลาซ้อม ไขมันนี่หนดเยิ้มเป้นทิวแทวถ้วนหน้ากับเพื่อนๆจเอแบบนี้ก้อมิไหวนะ หาว่าไปมองหน้าหาเรื่องเด่วแม่เอาไม้จิ้มลูกชิ้วปักลูกตาให้เลยใครกันแน่วะทีเป้นคนมอง ถ้าแก้วน้ำมันโดนหัวลูกพีทเรานะเด่วแมร่งจะไปเสยถึงโต๊ะเลยถ้าไอ้ก้วยมันสะดุดขาแกล้มนะจาลากแกเข้าห้องปกครองมาดิ ให้สุวินิดตัดผมให้เท่าติ่งหุบนเลย สุวินิดยืนยันสีเรานะเว้ย เห้ยๆๆๆๆๆแมร่งเบื่อว่ะเจอของกอฟทีของต้นฉบับถึงกับเซงกันเป็นแถวๆ

การซ้อมน้องดำเนินหน้าไปก้อดีถ้ามันมะคุยนะถ้น้องมันรู้ว่ามันเกิดอะไรนอกจากที่เราบอกมันยังมิถึง10เปอเซนมันยังทำได้ขนาดนี้ให้ความร่วมมือดีขึ้นขนาดนี้ภูมิใจน้ำตาไหลพรากยังกะได้มงกุดนางสาวไทยปีนี้มาครอง เออบิวรักทุกคนค่ะ บิวรักเด็กรักมากๆๆบิวเกิดมาเพื่อเด็กค่ะ (ปันยาอ่อนชิบเป๋ง)น้องตั้งใจซ้อมดีขึ้นมากๆเห็นแล้วก้อหายเหนื่อยดีเหมือนกันลงทุนไหตั้งขนาดนี้แล้วน้องตั้งใจซ้อมก้อพอใจแล้ว

ตอนนี้กลับถึงบ้านง่วงมากๆๆอ่ะเหนื่อยมากเลย ขึ้นรถทีก้อสลบเลยเลื่อยลงเบาะแล้วก้อหลับ ง่วงมั่กๆๆตอนนี้มือถือ1เครื่อง พีซีที นาริกาปลุดกอีก2เครื่อง เอามิอยุ่แล้วอ่ะปลุกไงก้อมิตื่นปกติลุกมาปิดแอร์ตี4ตอนนี้ตี4นอนแข็งทื่อคาเตียงมะขยันแม่เดินมาปลุกทุกวันเลย เราลงทุนมะพวกแกใส่เกงพละซ้อมน้อง2อาทิดมิซักอ่ะ ลงทุนขนาดไหน มะซักเลยนะเว้ยพวกแกเราลงทุกขนาดไหน แมร่งดำปี๋เป็นปทื้นๆเลยเส้าจิตจิงๆแม่ด่าเลยอ่ะอาโยนให้คนซักลงเครื่องเลยแก 555วันต่อมามิมีเกงใส่ซ้อมน้องเท่มะล่ะ ใส่กระโปรงเต้นนั่นแหละเซลคอมฟีเด้ลสูง ง่วงมากๆ ประธานแอสีเหลือง ดิฉันเองห่นยังหมีควายเดินได้แม่เจ้าประธานแอที่ไหนหุ่นแบบฉ้านวะ พุงแม่เจ้าพุงอิอิ อุส่าบอดี้คอมแบทแล้วนะเว้ยน้ำหนักมะคงที่ก้อเพิ่มมะเห้นมีคำว่าลดปรากดอยุ่เลยอ่ะมิไหวๆๆ เต้นเส้ดก้อกินแล้วก้อหลับมันคงจาลดแหละ เอิ้กๆๆ ทำไมมันต้องนัดสอบไรกันเยอะแยะภายใน1อาทิดการบ้านทับถมทวีคุณ

ใกล้สอบของเพือนๆหลายคนแล้วแล้วก้อพวกเราอีก3อาทิดกันสู้ๆสุดใจนะเพื่อนๆสอบให้ได้ตั้งใจอ่าหนังสือสอบกันด้วยนะคิดถึงไอ้มายจังเลยมิได้เจอมันตั้งนานแล้ว ไอเบนด้วย คิดถึงพวกแกจางงงงงงงงงงงงงงงงงเลย

เราจะร่วมแรงร่วมใจต้านของเกีกันใช่มั้ยเพื่อนๆของแท้มันต้องแน่ละดีกว่าของเทียมเสมอไป มันจะต้องเป้นแบบนั้น

ขอเพียงพวกแกเชื่อมันในของแท้แบบพวกเราพวกเราต้องชนะของเทียมให้ได้

เบเดเบเด อัพเดทข่าวจากประธานของแท้ กั่กๆ

เซ้งเซงเซงเซง เจอแต่เรื่องมะดีเบื่อจิงๆเลย

Fri, 25 Aug 2006 15:28:24 GMT

โรงเรียนสตรีดังย่านราชดำเนินหวิดดับเมือบอลลูนอากาศร้อนไหม้

เรื่องแรกเลยอ่าบอลลูนไหม้อุส่านั่งช่วยกันทำตั้งหลายวันหลายคืนอ่ะ แต่กลับมาไหม้ชั่วพริบตาแบบมะเหลือซาก แล้วพอไหม้เส็ดก็กระเจิงกันทุกทิศทุกทาง ตอนปล่อยไม่มีใครสนใจเลยแต่พอทำไมเวลาบอลลูนมันไหม้ถึงได้มีคนเต็มสนามกับระเบียงเลยวะโหๆๆๆชอบของแปลกกันพวกเธออะ ทำมาตั้งนานเหวยๆๆไหม้ได้ไงหรือว่าเพราะว่าเล่นของเยอะกินไปมะรู้เทพองค์ไหนจะมาช่วยดีเลยเกี่ยงกันช่วยทำให้มันไหม้ซะเลย

ความโลภครอบงำหรือความรับผิดชอบที่หายไป

เงินกีฬาสีของสีชมพูจำนวน20,000บาทไอ้อันตธานหายไปจากแม่สีเนื่องจากว่าแม่สีได้วางเงินตจำนวนนี้ที่เป็นเงินสนันสนุนกีฬาสีที่โรงเรียนได้มอบให้ตอนเช้าพร้อมกับอีก4สีคือสีเขียว เหลือง ฟ้า แลพแดงขาว โดยที่อาจารย์ได้คิดว่าเด็กนัเรียนในสมัยนี้ยังเป็นเด็กที่ดีเหมือนสมัยก่อนอย่างนั้นหรือ เด็กในสมัยนี้เปลี่ยนไปแล้วซึ่งตัวของอาจารย์เองก็น่าจะรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงอันนี้ดีกว่าคนอื่น เงินจำนวน20,000บาทนั้นเป็นเงินจำนวนไม่ใช่น้อยแต่ก็แปลกใจว่าในเมื่อเงินจำนวนนี้มันหายไปในวันที่21 สิงหาคมตอนเช้าหลังจากที่มีการโชว์หลีดเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ขึ้นไปประชุมสีต่อและสีชมพูได้รับสถานที่คือที่ใต้ตึกเก้าทศวรรษ และอาจารย์ได้วางเงินจำนวนนี้ไว้ตรงตู้ปลาของงานวิทยาศาตร์แต่สักพักได้รู้ว่าเงินจำนวนนี้ได้หายไป เหลือไว้เพียงบซองให้ดูต่างหน้าว่าเคยได้รับเงินมานะ ถ้าอาจารย์ไม่ว่างเงินจำนวนนี้ไว้เงินก็คงไม่หายไปความโลภมันไม่เข้าใครออกใครอาจารย์เองก็รู้แลพในเมือเงินหายวันที่21แต่ทำไมถึงมาประกาศตอนวันที่22ตอนแค่ผ่านไปแค่1วันเงินที่มีอยู่ก็กลายสภาพได้แล้ว มาเรียกหากันวันที่22คุณคิดงั้นหรือว่าคุณจะได้เงินนั้นกลับมาสู่มือคุณและคนที่ซวยคือเด็กนักเรียนชั้นม.5ที่อยู่สีชมพู เพราะว่าทั้งยังไม่ได้ใช้เงินที่โรงเรียนได้อนุมัติสนับสนุนมาให้แล้วยังต้องออกเงินในการทำกีราสีเองทั้งหมดด้วย

เซงกีฬาสีเป็นงานที่หนักมากเลยไม่มั่นใจสักเท่าไหร่เลยว่าจะทำกีฬาสีปีนี้ออกมาได้ดีแต่ในเมื่อมันคือกีฬาประเพณีที่ในชีวิตทำได้แค่ครั้งเดียวก้อสู้โว้ยยยยยย!!!!!!!~เราจะต้องทำให้ดีที่สุดใช่มะเพื่อนๆๆจุ๊บๆๆ ใครไม่ทำก็ถือไม่ได้ประสบการณืในการทำงานร่วมกับเพื่อนฉ้านมะสนใจหรอก ใครไม่ทำฉันไม่สนสนแค่คนที่ให้ความร่วมมือเราก็พอใจแล้ว

ค่าหนังสือที่จ่ายเพิ่มมันมาได้อย่างไรกัน

นักเรียนถึงกับงงกันทั้งโรงเรียนสำหรับหลายระดับที่จะต้องจ่ายเงินค่าหนังสือที่ทางโรงเรียนจิดพิมมาเพิ่ม หลายรอบมาก ในตอนแรกบอกว่าจะเก็บเท่านี้แต่พอสักพักก็บอกกับนักเรียนว่าทางโรงเรียนได้บอกว่าจำเป็นที่จะต้องเก็บค่าพิมหนังสือเพิ่มภาระนั้นอยุ่ที่ตัวเด็กเป็นอย่างมาก(ค่าขนมกุหมดเลยเซงออกเองเว้ยT^Tจาฟ้องแม่) และก็ยังงอยู่อีกว่าในตอนประชุมก่อนเปิดภาคเรียนที่1ได้มีการเก็บค่าหนังสือไปแล้วแต่ทำไมถึงยังมีหนังสือแจกใหฟ้นักเรียนประปรายและก็เก็บเงินนักเรียนตลอดเวลาเงินะมีจายแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ตกลงเรื่องค่าใช้จ่ายในการพิมให้แน่นอนก่อนที่จะส่งพิมมีที่ไหนส่งมอบงานที่พิมเสร็จแล้วมาบอกว่าขอเก็บค่าจัดพิมเพิ่ม โกงกันรึเปล่าน้า

วาระอื่นๆเอิ้กๆๆทำงานสภามากไปเอางานมาอัพสเปสเลย555+

วาระอื่นๆที่1 เคยมีอาจารย์ท่านหนึ่งได้บอกกีฬาสีจะเป้นตัวที่ทำให้เราเห็นนิสัยของเพื่อนคนนั้นที่เราจับตาดู

ก็เพิ่งรู้ว่าอาจารย์เป็นคนดูดวงแม่นนะเนี่ย เบื่อจังอะไรต่อมิอะไรทำไมมันจะต้องรุมเข้ามาในเวลาเดียวกันด้วยไม่เข้าใจเลย

วาระอื่นๆที่2 กีฬาประเพณีเป็นกีฬาสีที่เสริมสร้างความสัมพันธ์อันดีงามระหว่างเพื่อนกันที่ช่วยกันทำงานกีฬาสีแต่รู้สึกว่าจะไม่ใช่เลยนะงานที่ออกมา

กัดกันเอง ร่วมมือร่วมใจตีกันชิบเป๋งเลยก็กะว่ามันต้องเป็นแบบนี้แน่ๆอยู่แล้ว เพราะว่ายังไม่ทันที่จะเริ่มทำกีฬาสีเลยสีฉ้านก็ได้เลยฉะริมฝรปากกันแล้ว อวยพรกันไปมาเพื่อความสุขีแด่ชีวิตกันก่อนเริ่มงานเลยเดินผ่านนี่ลื่นหัวแตกได้ลื่นน้ำลาย

ไปละดีก่ามะชอบคนสะเหร่ออ่ะเบื้อเบื่อทำไมเด่วนี้ชอบพุดไล่เสียงวะไม้โทมาไม้เอก

เม้นกันด้วยนะ จุ๊บๆๆรักพวกแกไอ้มายด์ ไอ้มีน ไอ้สิ ไอ้เบน ไอ้1

เจอแบบนี้ถึงกับอึ้งๆๆๆๆๆ

Wed, 26 Jul 2006 18:20:11 GMT

เบื่อมากมายอ่ะ

รายนักหนาหว้า เจอแต่เรื่องที่มันงี่เง่าๆสุดๆเลย

เราไม่แย่งของ

ของเพื่อนหรอกนะ เพราะว่าไม่ชอบการ

ของของเพื่อน

เพื่อนเค้าไม่ได้มีเอาไว้ให้แย่งหรอกนะถ้า

ไม่มีคำว่าเชื่อใจ

ซะอย่างมันก็เท่านั้นแต่อย่าลากเราเข้าไป

เกี่ยวด้วยเราไม่

มันน่ารำคาน ถ้าป่านนี้เราอยากแย่งของเพื่อนจริง

ป่านนี้เราไม่มา

นั่งเป็นโสดอยู่แบบนี้หรอกชิชะ หงุดหงิ้ดหงุดหงิด

ไม่ได้มาอัพสเปสซะนานเลยมาถึงก็เริ่มเรื่องไม่น่าอ่านเลยโทษที่

เพื่อนๆๆจุ๊บๆๆเป็นไงบ้างเพื่อนๆ

เซนต์หลุยส์ ซัมบายดีกันอ่ะเป่า ตอนนี้ที่เราอัพเรากำลังอยู่ในช่วงวัน

หยุดอ่านหนังสือสอบแต่คนเรา

มันขยันผิดเวลาว่ะมานั่งอัพสเปสหนังส้งหนังาสือไม่อ่านเท่จริงๆใครว้า

นั่นดิ เพื่อนแกอ่ะ

ตอนนี้จากีฬาสีแล้ว ต้องทำงานเยอะแยะเลย

เหนื่อยมั่กๆๆ แจมได้เป็นหลีดด้วยโย่ๆๆๆเพื่อ

เราเองไม่ ค่อยเอาหน้าเลยวุ้ย(*Q*)เอิ้กๆๆๆ

นิดนุงนะ แต่ก็น่าเบื่อดีอ่ะยังไม่ทันเริ่มก็มีเรื่อง

กันบ้างแล้วตามภาษาวัยสะรุ่นของอาจารยไก

ถ้าพวกแกเข้ามาอ่านก็กดเม้นๆๆให้ด้วยละกัน

นะๆตัวนะ(Y๐Y)สงสารมู๋น่อยตัวโตๆน่อยเน้อ

ชอบสีฟ้าจัง เอิ้กๆๆๆแต่ตอนนี้สามสีที่ชอบ

สีดำนี่แหละเหมาะกับอารมดีสุดละ 555+

อีคนที่ชอบดันมะชอบ อีคนไม่ชอบดันมาชอบ

เส้าจิตชิบเป๋งเลย น่าเบื่อเน๊อะ

ครั้งก่อนตอนไปงานเปิดตลาดอ่ะกินเบียร์สดไป2แก้ว ก็หร่อยดี

มึนๆๆเต้นเป็ดก้าบๆด้วย เท่ระเบิด

ก็เพื่อนแกอีกอ่ะ มะรู้จาเขียนไรดีแล้วอ่ะ แต่ก็นะคิดถึงพวกแกมากๆ

อ่ะไม่มีที่ไหนดีเท่าสังคม

ของคำว่าเพื่อนที่เซนต์หลุยส์อีกแล้ว เพื่อนทีดีที่จรงิใจกับเรามันหา

ยากจังเลยวุ้ย แต่ก็นะถึงแม้ไม่

จริงใจ100%แต่ก็ไม่หักหลังเราเราก็รักมันจาตายแล้ว เพื่อนที่ดี

ต้องไม่เห็นแก่ตัว ไม่ทำให้เพื่อน

เหม่งๆๆๆ น่าเบื่อวะมัดเลยชีวิต หาไรดีกว่านี้มาทำคงไม่ได้ เวียน

ว่ายตายเกิดกันจริงๆพี่น้องค้าบบบบ

หรือว่าเรามีกรรมเวียน ไม่จิงๆๆๆๆ รับไม่ได้ ไม่เจงงงงงงง

งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

พอเหอะยิ่งอัพยิ่งบ้า เด๋วนี้รู้สึกตัวเองประหลาดๆๆไงมะรู้เดาอารมณ์

ตัวเองไม่ค่อยถูกเหมือนกันน่าเบื่อเลยเป็นแบบนี้ อยากร่าเริงก็สนุก

อยากเส้าก็เงียบ อยากบ้าก็ประสาทออกมา ไม่เหมือนเมื่อก่อน

คงเส้นคงวา คงไม่ใช่เราอีกต่อไป